Great River Race Londen 2011

Great River Race Londen 2011
Vrijdag 16 september rijden we om 05:00 uur met twee auto's, een camper en de Caatje van Warmond het erf van Jan Ham af. In België staan we bij de tank naast de Cornelis Douwes uit Terschelling. Veel tijd om te kletsen is er niet. De ferry vertrekt om 10:00 uur uit Duinkerken.

Vanaf Dover rijden we naar een jachthaven in Greenwich (tegenover de start op het Isle of Dogs). Als de boot gelost is volgt een enerverende stadsrit met trailer van Oost naar West Londen. Tegen zevenen zijn alle roeiers en supporters (16 in totaal) in het hotel. We drinken een pint op Richmond Hill met zicht op de finish en daarna dalen we af naar een restaurant bij de rivier.

Op GRR-Day zitten we met zeker drie teams (o.a H28 van de Red Pepper) aan het ontbijt. Klaas en Roland ontbijten op de camping. Ze dachten de campinggasten te kunnen plaatsen: hier een vrijgezellenfeest, daar wat scouts en dat zouden wel eens roeiers kunnen zijn. 's Middags blijkt de hele camping in een roeiboot te zitten!

Na anderhalf uur bus, trein en tube kijken we in de Docklands uit op een bonte verzameling van driehonderd boten die in file naar het water gedragen wordt. De Caatje ligt al op het strandje.

De eerste boten zijn 40 minuten onderweg als wij met nr. 121 starten. De starttijden zijn zo gekozen dat de boot die als eerste binnenkomt ook de winnaar is. De race gaat landinwaarts. Anders dan je misschien zou denken hebben we een stevige (getijde-) stroom mee.

Bij de GRR heeft elke boot verplicht een passagier aan boord. De Caatje heeft er twee die als wissel fungeren. Dick en Marcel beginnen in de boeg. We halen op weg naar de Tower Bridge (17.85m to go – 3.75m so far) de Red Pepper in, maar als we de binnenbocht nemen komen ze terug. Peter zoekt snel de stroom op en we lopen weer uit. We varen de ene na de andere boot voorbij. De verschillen zijn best groot. Van geoliede teams tot (soms heel jonge) roeiers die voor het eerst een riem vasthouden. Peter moedigt ze maar aan.

Na een half uur wisselen we. Roland en ik klimmen naar de boeg en Dick en Marcel nemen de slag over. Intussen betrekt het en al snel krijgen we stevige buien over ons heen. Het levert een schitterende regenboog over de Thames op.

Roland vist een oranje hoed uit het water. Die leveren we lachend af bij de oranje roeiers van de Voorganck. Er roeien meer verklede teams rond, o.a. een team met tropenhelmen ("come on chaps, up the Congo we go"). We passeren ondertussen brug na brug (in het totaal zijn het er 28). Na een uur of twee komen er een paar drakenboten voorbij stuiven. Alsof het een sprintje is i.p.v. een marathon van 21 mijl!

We lopen in op de Cornelis Douwes. Als we in de buurt komen zetten ze aan. Tijdens dit gevecht komen we in het zicht van onze supporters. Ze zijn met een rondvaartboot vooruit gevaren en liggen nu langs de kant, net voorbij Kew Bridge (4.24m to go – 17.36m so far). Het gejuich geeft een enorme boost. Het houdt minstens een kwartier aan en de Caatje loopt als een trein. De Cornelis Douwes is geklopt en de Cor de Bruijn II moet er ook aan geloven. Onze wissels blijken goud waard, want nu kunnen we nog aanzetten en onze HT vrienden uit Rotterdam net voor Richmond Bridge inhalen (de laatste brug; 1.2m to go – 20.04m so far).

Na twee uur en veertig minuten is daar eindelijk de finish. We zijn 14e! Tegenover de 117 boten die wij ingehaald hebben staan tien boten die ons voorbijgevaren zijn. Daaronder de Yellowfin, maar niet de Excalibur met de broer van Marcel.

In de chaos na de race (regen, modder en een grote kluwen van trailers en boten) komt Johan met een fotograaf aanzetten. Of we even willen juichen voor de Telegraaf! Best.

Als de boot eindelijk op de trailer staat, besluiten we om naar het hotel te lopen. De feesttent is vol en het regent. Als iedereen opgefrist is gaan we uit eten in de "Marlborough". Hoogste tijd om Dick en Sander te bedanken voor het organiseren van deze geweldige trip en om Siem veel succes te wensen bij de Azorean.

Zondag slapen we uit. De boot vertrekt om 16:00 uit Dover. We komen, ondanks een lekke band, ruim op tijd aan. Roland serveert op de parkeerplaats camper hotdogs. De zon schijnt als we de krijtrotsen achter ons laten.

Maandagmorgen zitten Jan en ik al aan de koffie als Dick met de Telegraaf de schuur binnen komt lopen. Op blz. 5 staat "Thames kleurt oranje" en "Nederlanders geven Engelsen roeiles" met daaronder een foto van de Caatje met Marcel, Dick en Roland. Het krantenartikel is wat overdreven, maar onze Great River Race was zeker om te juichen.

Tower Bridge

 

GRR1

GRR2

GRR3

 
 
Comments